
Το βιβλίο του Σίνταρτ Κάρα αποκαλύπτει τις φρικαλεότητες που διαδραματίστηκαν στο πλοίο «Ζοργκ» το 1781, αναδεικνύοντας τις συνθήκες που οδήγησαν στην κατάργηση της δουλείας στη Βρετανία.
Στο νέο του βιβλίο «Το Ζοργκ. Μια ιστορία απληστίας και φόνου που οδήγησε στην κατάργηση της δουλείας», ο Αμερικανός συγγραφέας και ακτιβιστής Σίνταρτ Κάρα αναφέρεται σε ένα από τα πιο σκοτεινά κεφάλαια της ιστορίας της δουλείας. Το πλοίο «Ζοργκ», το οποίο το 1781 μετέφερε σκλάβους από την Αφρική προς την Τζαμάικα, έγινε μάρτυρας φρικαλεοτήτων που σημάδεψαν την εποχή.
Ο Κάρα περιγράφει την αγωνία των Αφρικανών που, για πρώτη φορά, αντίκρισαν τον ωκεανό, καθώς και τις απάνθρωπες συνθήκες που επικρατούσαν στα αμπάρια του πλοίου. Πολλοί από αυτούς τους ανθρώπους, που είχαν αλυσοδεθεί, δεν επέζησαν της διαδρομής, η οποία ήταν γεμάτη κακουχίες, ασθένειες και βία.
Σύμφωνα με τις αφηγήσεις ναυτικών, μόλις το πλοίο εγκατέλειπε την ακτή, η κατάσταση γινόταν χαοτική. Οι βιασμοί και οι κακοποιήσεις ήταν καθημερινό φαινόμενο, με τους σκλάβους να υποχρεώνονται να χορεύουν και να πλένονται μπροστά στους ναυτικούς.
Η κατάσταση στο πλοίο επιδεινώθηκε καθώς η διαδρομή προχωρούσε. Ο κυβερνήτης Λουκ Κόλινγκγουντ, που υπέφερε από δυσεντερία, βρισκόταν στα όρια του νευρικού κλονισμού, ενώ οι θάνατοι από σκορβούτο και άλλες ασθένειες ήταν συχνοί. Στις 29 Νοεμβρίου, οι επιζώντες του πληρώματος συγκεντρώθηκαν για να αποφασίσουν την τύχη των σκλάβων, καθώς τα αποθέματα νερού είχαν τελειώσει. Αντί να μειώσουν τις δόσεις νερού, αποφάσισαν να πετάξουν στη θάλασσα ένα μέρος των σκλάβων.
Η φρικαλεότητα αυτή, όπως αναφέρει ο Κάρα, δεν ήταν μόνο ένα μεμονωμένο περιστατικό, αλλά ένα κομμάτι του ευρύτερου συστήματος της δουλείας που οδήγησε τελικά στην κατάργησή της στη Βρετανία στις αρχές του 19ου αιώνα. Το «Ζοργκ» αποτελεί σύμβολο της απληστίας και της βίας που χαρακτήριζαν την εποχή και μας υπενθυμίζει τις φρικαλεότητες που διαπράχθηκαν στο όνομα του κέρδους.



