Πολιτισμός
Η ανακάλυψη ενός σκελετού σε ρωμαϊκή σαρκοφάγο στο Αβαείο του Γουέστμινστερ αποκαλύπτει πιθανή σύνδεση με μεσαιωνικό ηγούμενο, λύνοντας ένα γρίφο 150 ετών.
Ένας αρχαιολογικός γρίφος που παρέμενε άλυτος για περισσότερο από 150 χρόνια στο Αβαείο του Γουέστμινστερ φαίνεται να έχει βρει την απάντησή του. Ο σκελετός ενός άγνωστου άνδρα, ο οποίος βρέθηκε μέσα σε μια ρωμαϊκή σαρκοφάγο, ενδέχεται να ανήκει σε μεσαιωνικό ηγούμενο που έζησε στα τέλη του 10ου ή στις αρχές του 11ου αιώνα.
Η σαρκοφάγος ανακαλύφθηκε το 1820 και ανασκάφηκε επίσημα το 1869, σε μια περιοχή που σήμερα βρίσκεται στη βόρεια πλευρά του κυρίως ναού του αβαείου. Κατά τη διάρκεια του Μεσαίωνα, το σημείο αυτό αποτελούσε αυλή ενός σκευοφυλακίου που είχε κατασκευαστεί επί Ερρίκου Γ΄. Ωστόσο, η ανακάλυψη του σκελετού προκάλεσε ερωτήματα σχετικά με την ταυτότητα του νεκρού, καθώς η σαρκοφάγος χρονολογείται στην ύστερη ρωμαϊκή περίοδο και φέρει λατινική επιγραφή αφιερωμένη σε κάποιον Βαλέριο Αμανδίνο.
Ο καθηγητής Γουόργουικ Ρόντγουελ, σύμβουλος αρχαιολόγος του Αβαείου, εξήγησε ότι η σαρκοφάγος δεν ήταν στην αρχική της θέση ταφής. Πιθανότατα, είχε κατασκευαστεί για έναν εύπορο Ρωμαίο και μεταφέρθηκε αργότερα στο Γουέστμινστερ. Σημαντικό στοιχείο για την ταυτότητα του νεκρού είναι ο σταυρός που έχει χαραχθεί στο καπάκι της σαρκοφάγου, ο οποίος ανήκει σε συγκεκριμένο τύπο της ύστερης αγγλοσαξονικής περιόδου.
Η ανάλυση των οστών έδειξε ότι ο άνδρας είχε ύψος περίπου 1,75 μέτρα και ήταν ηλικίας 35 έως 49 ετών. Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι το σώμα είχε καλυφθεί με κονιοποιημένο ασβέστη και τοποθετηθεί σε ξύλινο φέρετρο, το οποίο εισήχθη στη ρωμαϊκή σαρκοφάγο. Η ραδιοχρονολόγηση των οστών τοποθέτησε την ταφή στα τέλη του 10ου ή στις αρχές του 11ου αιώνα, γεγονός που ενισχύει την εκτίμηση ότι ο νεκρός ήταν πιθανότατα ένας υψηλόβαθμος κληρικός.
Ο Ρόντγουελ αναφέρει ότι δύο ηγούμενοι του αβαείου θα μπορούσαν να ταιριάζουν στα στοιχεία: ο Έλφγουιγκ, ο οποίος πέθανε περίπου το 1020, και ο Γουλφνοθ, που πέθανε περίπου το 1049. Ο Ρόντγουελ θεωρεί πιθανότερο να πρόκειται για τον Έλφγουιγκ, ο οποίος ήταν ήδη μοναχός στο Γουέστμινστερ κατά την περίοδο του θανάτου του προηγούμενου ηγούμενου.
Η πιθανότερη ανασύνθεση της διαδρομής της σαρκοφάγου υποδεικνύει ότι επαναχρησιμοποιήθηκε για την ταφή του ηγουμένου και τοποθετήθηκε αρχικά στο ανατολικό τμήμα του ναού του αβαείου. Τα ευρήματα και η νέα ερμηνεία δημοσιεύθηκαν στο Journal of the British Archaeological Association, αν και η ταυτότητα του νεκρού δεν έχει επιβεβαιωθεί οριστικά.
