Πολιτισμός
Η παράσταση «Η μάνα μου με πέταξε στη θάλασσα» του Θέμη Πάνου και της Βίλιας Χατζοπούλου, που παρουσιάστηκε στο Φεστιβάλ Αθηνών, εξερευνά τη ζωή μιας νεαρής δασκάλας στις Κυκλάδες της δεκαετίας του ’50, αναδεικνύοντας την προσωπική της μεταμόρφωση και την υπέρβαση του φόβου.
Η παράσταση «Η μάνα μου με πέταξε στη θάλασσα», σε σκηνοθεσία Θέμη Πάνου και Βίλιας Χατζοπούλου, έχει προκαλέσει το ενδιαφέρον του κοινού με την απλή αλλά σαγηνευτική της αφήγηση. Ο Θέμης Πάνου, που υποδύεται τη δασκάλα, ξεκινά την παράσταση με μια λιτή δήλωση: «Εγώ; Εγώ είμαι δασκάλα». Αυτή η φράση σηματοδοτεί την αρχή της μεταμόρφωσής του και την εξοικείωση του θεατή με την ιστορία που θα ακολουθήσει.
Η υπόθεση της παράστασης εκτυλίσσεται το 1950, όταν μια 20χρονη κοπέλα από την Κοζάνη διορίζεται σε ένα μονοθέσιο δημοτικό σχολείο στις Κυκλάδες. Η αρχική της αντίδραση είναι διστακτική, καθώς ανησυχεί για τα έξοδα που θα προκύψουν. Ωστόσο, η επιθυμία της να αποδεσμευτεί από το σπίτι την οδηγεί να αποδεχθεί τον διορισμό. Το πρώτο της ταξίδι στο νησί γίνεται με τη μητέρα της, η οποία ζητά από τον παπά να προσέχει την κόρη της.
Η παράσταση αναδεικνύει την αντίθεση ανάμεσα στην αυστηρή εικόνα της δασκάλας και την ελευθερία που αναζητά η ηρωίδα. Καθώς τα σχολεία αρχίζουν, ένα απρόβλεπτο γεγονός την οδηγεί να διδάξει και στο απέναντι νησί, όπου αναλαμβάνει την ευθύνη ενός μαθητή με προβλήματα λόγου. Η δασκάλα γίνεται μέντορας για το παιδί, το οποίο αρχίζει να προοδεύει, και η σχέση τους αναδεικνύει τη σημασία της υποστήριξης και της αυτοπεποίθησης.
Η σκηνοθεσία και τα σκηνικά της παράστασης αποτυπώνουν το τοπίο και την ατμόσφαιρα των Κυκλάδων της δεκαετίας του ’50. Με φυσικούς ήχους και λιτές φωτιστικές ρυθμίσεις, οι θεατές βυθίζονται σε μια ατμόσφαιρα που συνδυάζει την απομόνωση με την ομορφιά του τοπίου. Ο Θέμης Πάνου αναφέρει: «Φοβάσαι όταν είσαι μόνος στη σκηνή. Αλλά βρίσκεις το θάρρος να αντιμετωπίσεις τον φόβο. Αυτό είναι ζωή».
Η παράσταση, που πρωτοπαρουσιάστηκε στην οδό Πειραιώς, επαναλήφθηκε πρόσφατα και θα συνεχίσει στο ΚΘΒΕ, προσφέροντας στους θεατές μια πολύτιμη επιστροφή στις θεμελιώδεις αξίες του θεάτρου.
