Κοινωνία
Νέοι από διάφορες χώρες της Ευρώπης συμμετέχουν σε διαδηλώσεις, εκφράζοντας την απογοήτευσή τους για την οικονομική κατάσταση και τις προοπτικές τους.
Η γενιά Ζ (Gen Z) βρίσκεται στην πρώτη γραμμή των διαδηλώσεων σε πολλές ευρωπαϊκές χώρες, εκφράζοντας την οργή της για την αυξανόμενη οικονομική πίεση και την έλλειψη ευκαιριών. Οι κινητοποιήσεις αυτές, αν και ξεκινούν από διαφορετικές αφορμές, αναδεικνύουν κοινά αιτήματα που αφορούν τη στέγαση και την εκπαίδευση.
Στη Γαλλία, οι μαθητές διαμαρτύρονται για περισσότερες δαπάνες στην εκπαίδευση, ενώ στην Ιταλία και την Ισπανία οι φοιτητές απαιτούν καλύτερες συνθήκες διαβίωσης και εργασίας. Οι κινητοποιήσεις αυτές εμπνέουν η μία την άλλη, με φοιτητικές ενώσεις να ανταλλάσσουν εμπειρίες και τακτικές, δημιουργώντας ένα αίσθημα διασυνοριακής αλληλεγγύης.
Σύμφωνα με αναλυτές, η δυσαρέσκεια της Gen Z συνδέεται με την αίσθηση ότι οι υποσχέσεις για ένα καλύτερο μέλλον δεν ισχύουν πλέον. Οι χώρες που βρίσκονται στο επίκεντρο των κινητοποιήσεων, όπως η Γαλλία, η Ιταλία και η Ισπανία, αντιμετωπίζουν δυσμενείς οικονομικές συνθήκες και υψηλό δημόσιο χρέος, γεγονός που περιορίζει τις δυνατότητες των κυβερνήσεων να αυξήσουν τις δημόσιες δαπάνες.
Στη Σερβία, οι φοιτητές έχουν αναδειχθεί σε ισχυρή αντιπολιτευτική δύναμη, ενώ στην Αλβανία οι κινητοποιήσεις εστιάζουν στη διαφθορά και την κοινωνική δικαιοσύνη. Οι διαδηλωτές σε αυτές τις χώρες απαιτούν λύσεις για το κόστος ζωής και την κοινωνική δικαιοσύνη, με κοινά αιτήματα που αφορούν την εκπαίδευση και τη στέγαση.
Η Αλίς ντε Μπρίτο, αντιπρόεδρος της μεγαλύτερης φοιτητικής ένωσης στη Γαλλία, δήλωσε ότι οι φοιτητές σε όλη την Ευρώπη μοιράζονται τις ίδιες ανησυχίες και απαιτούν επενδύσεις στην εκπαίδευση και την κοινωνική πρόνοια. Αντίστοιχα, η Σαμπρίνα Μπριτσόλα, επικεφαλής της ιταλικής φοιτητικής ένωσης, τόνισε την ανάγκη για ασφαλή και αξιοπρεπή εργασία και δημόσια υγειονομική περίθαλψη.
Οι κινητοποιήσεις της Gen Z αναδεικνύουν την απογοήτευση μιας γενιάς που φοβάται ότι δεν θα έχει τις ίδιες ευκαιρίες με τους γονείς της. Η οικονομική πίεση και η αβεβαιότητα στην αγορά εργασίας, σε συνδυασμό με την κλιματική κρίση, εντείνουν τη δυσαρέσκεια των νέων. Οι χώρες της Ευρωπαϊκής Ένωσης που πλήττονται περισσότερο από αυτές τις κινητοποιήσεις, όπως η Ελλάδα, η Ιταλία και η Γαλλία, βρίσκονται σε δύσκολη οικονομική κατάσταση, γεγονός που περιορίζει τις δυνατότητες των κυβερνήσεων να ανταποκριθούν στις απαιτήσεις των νέων.
