
Η ιστορία του δουλεμπορικού πλοίου «Ζοργκ» του 1781 αποκαλύπτει τις φρικαλεότητες του δουλεμπορίου και την ανθρώπινη δυστυχία που κρύβεται πίσω από τους αριθμούς.
Στο βιβλίο του «Το Ζοργκ. Μια ιστορία απληστίας και φόνου που οδήγησε στην κατάργηση της δουλείας», ο Αμερικανός συγγραφέας Σίνταρτ Κάρα αναφέρεται σε ένα από τα πιο σκοτεινά κεφάλαια της ιστορίας του δουλεμπορίου. Το 1781, το πλήρωμα του πλοίου «Ζοργκ» έριξε στον Ατλαντικό 132 σκλάβους που μετέφερε από την Αφρική, με μόνο μάρτυρες τους αστέρες του ουρανού. Αυτή η πράξη, αν και αρχικά παρέμεινε κρυφή, αποκαλύφθηκε κατά τη διάρκεια μιας δικαστικής διαμάχης στο Ανώτατο Βρετανικό Δικαστήριο, γεγονός που συνέβαλε στην ανάπτυξη του πρώτου κινήματος κατάργησης της δουλείας στην Αγγλία.
Η ιστορία ξεκινάει το 1870, όταν ο Λουκ Κόλινγκγουντ, έμπειρος ναυτικός και γιατρός σε δουλεμπορικό πλοίο, αναχώρησε από το Λίβερπουλ για ένα ταξίδι 12.000 ναυτικών μιλίων. Ο Κόλινγκγουντ, αν και θεωρούσε τον εαυτό του «πιο ανθρώπινο» από άλλους, συμμετείχε σε ένα σύστημα που εκμεταλλευόταν τους Αφρικανούς σκλάβους. Η δουλειά του ήταν να διατηρεί τους ναυτικούς και τους σκλάβους ζωντανούς κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, καθώς οι ασθένειες ήταν συχνές και οι θάνατοι πολλοί.
Κατά τη διάρκεια του τελευταίου του πλου, το πλοίο του Κόλινγκγουντ έφτασε στην Τζαμάικα με ποσοστό θνησιμότητας 8,6% για τους Αφρικανούς επιβάτες. Σε προηγούμενα ταξίδια, το ποσοστό αυτό είχε φτάσει το 13% με 14%, αποκαλύπτοντας τις άθλιες συνθήκες που επικρατούσαν στα αμπάρια των πλοίων. Ο Κάρα τονίζει ότι πίσω από αυτά τα ψυχρά στατιστικά στοιχεία κρύβεται ένας «ωκεανός ανθρώπινης δυστυχίας».
Στην επόμενη φάση του ταξιδιού του, ο Κόλινγκγουντ θα ταξίδευε με το πλοίο «Γουίλιαμ», υπό την καθοδήγηση του καπετάνιου Ρίτσαρντ Χάνλεϊ, ενός από τους πιο έμπειρους καπετάνιους δουλεμπορικών πλοίων του Λίβερπουλ. Ο πρώτος προορισμός τους ήταν η Γουινέα, όπου θα προμηθεύονταν τους σκλάβους τους. Η συνέχεια της ιστορίας αναμένεται να αποκαλύψει περισσότερες πτυχές αυτού του σκοτεινού κεφαλαίου της ιστορίας.



