
Το Gerrothorax maritimus, ένα νέο είδος αμφιβίου που έζησε πριν από 237 εκατομμύρια χρόνια, ανατρέπει τις γνώσεις μας για την εξέλιξη των αμφιβίων και την ικανότητά τους να ζουν σε θαλάσσια περιβάλλοντα.
Μια πρόσφατη ανακάλυψη στην επαρχία Γκουιτζόου της Κίνας φέρνει στο φως το Gerrothorax maritimus, ένα προϊστορικό αμφίβιο που φαίνεται να είχε προσαρμοστεί πλήρως στη ζωή στη θάλασσα. Το πλάσμα, μήκους περίπου 75 εκατοστών, ανακαλύφθηκε μέσω δύο σχεδόν πλήρων απολιθωμένων σκελετών και χρονολογείται στην Τριαδική Περίοδο, πριν από την εμφάνιση των δεινοσαύρων. Η ανακάλυψη αυτή ανατρέπει τις μέχρι τώρα παραδοχές για την εξελικτική ιστορία των αμφιβίων, καθώς μέχρι σήμερα δεν υπήρχαν αποδείξεις ότι αμφίβια μπορούσαν να ζουν αποκλειστικά σε θαλάσσια περιβάλλοντα.
Η ανατομία του Gerrothorax maritimus είναι εντυπωσιακή. Το σώμα του ήταν πλατύ και καλυμμένο με οστέινες πλάκες, ενώ το κρανίο του ήταν επίπεδο και φαρδύ, με ένα μεγάλο στόμα γεμάτο μικρά, κωνικά δόντια. Σύμφωνα με τον παλαιοντολόγο Ντα-γιονγκ Τζιανγκ από το Πανεπιστήμιο του Πεκίνου, το πλάσμα πιθανότατα περνούσε τον χρόνο του στον λασπώδη πυθμένα της θάλασσας, περιμένοντας τη λεία του. Ο τρόπος που τρεφόταν ήταν ιδιαίτερος: χρησιμοποιούσε μια τεχνική αναρρόφησης, διευρύνοντας τη στοματική του κοιλότητα για να παρασύρει μικρά πλάσματα.
Η ανακάλυψη του Gerrothorax maritimus είναι σημαντική, καθώς αναδεικνύει την ικανότητα των αμφιβίων να προσαρμόζονται σε διαφορετικά περιβάλλοντα, κάτι που μέχρι σήμερα θεωρούνταν αδύνατο. Σήμερα, τα περισσότερα αμφίβια έχουν δέρμα εξαιρετικά διαπερατό, γεγονός που τους επιτρέπει να επιβιώνουν σε γλυκό νερό, αλλά καθιστά δύσκολη την επιβίωσή τους σε θαλάσσια περιβάλλοντα λόγω της υψηλής συγκέντρωσης αλατιού.
Η παρουσία του Gerrothorax maritimus κοντά σε απολιθώματα ιχθυόσαυρων, που ήταν κορυφαίοι θαλάσσιοι θηρευτές της εποχής, υποδεικνύει ότι το αμφίβιο αυτό είχε αναπτύξει ισχυρή οστέινη θωράκιση για να προστατεύεται από τους φυσικούς του εχθρούς. Η ανακάλυψη αυτή, που δημοσιεύθηκε στο επιστημονικό περιοδικό Nature Ecology & Evolution, προσφέρει νέες προοπτικές για την κατανόηση της εξέλιξης των αμφιβίων και της βιολογίας τους.



